True
Speelfilm.TV - TV kijken via internet, de beste Speelfilm tv-programma's bij elkaar! Nederland.FM   Nederland.TV   Contact   Privacy & Cookies  

De kist - Alle afleveringen
De kist
De Kist: Martine van Os

In deze coronatijd denkt ze extra na over de dood. Dat vertelt Omroep MAX-presentator Martine van Os, vooral bekend van kijkcijferhit 'We zijn er bijna!' en 'Tijd voor MAX'. Ze kan slecht tegen afscheid nemen, weet ze van zichzelf. Vooral het overlijden van haar moeder, vijf jaar geleden, viel haar zwaar. Ook vertelt ze over haar vader, die al in 1995 onverwachts stierf. Martine beschrijft zichzelf als een echt gevoelsmens, die graag mensen om zich heen heeft en bij wie emoties vaak heftig binnenkomen. Soms is dat met haar werk wel onhandig. Ze huilt gemakkelijk. Maar liever dit dan gevoelloos door het leven gaan.



De kist
De Kist: Marlijn Weerdenburg

Al op jonge leeftijd krijgt actrice en zangeres Marlijn Weerdenburg (37) te maken met de dood. Op haar zestiende voelt ze plotseling een intense drang om naar haar ernstig zieke opa Teun toe te gaan. Ze volgt haar instinct en zit een paar uur later aan zijn sterfbed, samen met haar oma, moeder en zus. Hem te zien sterven is voor Marlijn een 'bovennatuurlijke' ervaring. In 2016 wordt Marlijn opnieuw geconfronteerd met de dood, maar op een andere manier. Haar vader blijkt kanker te hebben. Marlijn is 'doodsbang' dat ze haar vader zal verliezen. Tegelijkertijd werkt zijn ziekte als een katalysator voor de presentatrice, die tot dan toe graag zaken voor zich uit schuift. Ze beseft dat ze moet gaan leven, en wel nu. Zo maakt ze 'eindelijk' haar eigen theaterprogramma met Nederlandstalige liedjes. Ook durft ze te kiezen voor de liefde, en voor kinderen. Haar zoontje vernoemt ze naar haar geliefde opa Teun.



De kist
De Kist: Ellen ten Damme

'Mijn vader is drie jaar geleden overleden. Ik zag mezelf toen onverwachts in de spiegel en dacht: zo ziet dat eruit, echt verdriet. Die blik kende ik niet van mezelf', vertelt zangeres en actrice Ellen ten Damme (53). Zelf kreeg ze twee keer de diagnose kanker, waarbij het tot haar doordrong dat het zomaar afgelopen kon zijn. Deze ervaring maakte haar leven uiteindelijk alleen maar beter, vindt ze. Over haar eigen uitvaart denkt ze liever niet na. 'Maar ik vind Zorgvlied in Amsterdam wel een heel mooie begraafplaats. Of ik zou bij mijn familie bijgezet willen worden. Of ergens uitgestrooid worden over een mooi veldje waar dan weer appelbomen gaan groeien. Ik kan nooit kiezen.'



De kist
De Kist: Han Peekel

De afgelopen vier jaar was presentator en tv-producent Han Peekel (73) meerdere keren bang voor de dood. De man die vooral bekend werd door zijn vlinderstrik en Wordt Vervolgd, een programma over strips en tekenfilms, werd enkele jaren geleden plotseling ernstig ziek. Terwijl zijn vrouw Thea aan kanker leed, lag Han Peekel in coma. Toch vreesde hij niet voor zijn eigen leven, maar voor dat van zijn vrouw. Ze had te horen gekregen dat ze nog maar weinig tijd zou hebben. Amper bijgekomen van het verlies van zijn grote liefde, bleek zijn dochter vier maanden later een ernstige vorm van beenmergkanker te hebben. Tegen de tijd dat Han Peekel zelf zal sterven, denkt hij naar 'een bourgondische wijngaard te gaan met een lange tafel, veel muziek, mooie kunst en goede gesprekken, waar Thea ook is'. Maar voorlopig hoopt hij die reis nog even niet te hoeven maken.



De kist
De Kist: Rachel Rosier

Rachel Rosier (30) is de stoere presentator van populaire kinderprogramma's als Checkpoint en Topdoks. Ze praat met Kefah Allush over de dood, iets waar ze ondanks haar jonge leeftijd regelmatig over nadenkt. Bang is ze er niet voor. Rachel kwam in haar eigen leven verschillende keren van zeer nabij in aanraking met de dood. Haar broer overleed op zijn veertiende, toen Rachel elf jaar was. En haar moeder was vijftig toen ze na een lang ziekbed stierf. Het waren traumatische gebeurtenissen die bepalend voor haar leven bleken. Het rouwen viel haar zwaar. Na de dood houdt het niet op, gelooft Rachel. 'Maar hoe de hemel eruitziet, dat weet ik niet.'



De kist
De Kist: Peter Plasman

Peter Plasman is een van de bekendste strafrechtadvocaten van Nederland. Met Kefah Allush gaat hij het gesprek over leven en dood. Nog nooit werd Plasman zo direct en intens met de dood geconfronteerd als bij het overlijden van zijn broer, enkele jaren terug, ten gevolge van longfibrose. Hij was de enige met wie Plasman zijn geschiedenis deelde. Die geschiedenis kenmerkte zich onder meer door een moeder die geen emotionele band met haar kinderen wist op te bouwen en in Peters vroege tienerjaren grotendeels uit zijn leven verdween. Zijn vader werd voor het werk voortdurend overgeplaatst. Ook met hem voelde hij geen band. Plasmans beide ouders stierven op hoge leeftijd. Over zijn eigen afscheid denkt hij niet te veel na.



De kist
De Kist: Jan des Bouvrie

'Ik kijk af en toe eens om en denk dan: 'Wat een prachtig leven heb ik gehad! Ik hoop dat alles wat nog komt, net zo mooi is.' Aldus de meest bekende interieurontwerper van Nederland, Jan des Bouvrie (77), vermaard om zijn witte strakke interieurs. Nog altijd is hij verknocht aan zijn werk. Dat is ook hoe hij straks herinnerd wil worden: de man die Nederland anders heeft leren wonen. 'Dat vind ik ook echt. Als je ziet hoe verschrikkelijk en somber het vroeger was.' Bang voor de dood is hij niet. Ook niet na de constatering van prostaatkanker enkele jaren terug: 'Ik ben er vooral mee bezig dat ik daar niet aan overlijd. Bij ellende in het leven heeft positiviteit me altijd gered.' Eén ding weet hij al wel. Hij hoeft later niet zo nodig in een witte kist. 'Dat vind ik zo gemakkelijk. Tuurlijk ligt Jan in een witte kist! Ach, ik denk er nog niet over. Als ik maar niet in jullie kist hoef.'



De kist
De Kist: John de Wolf

Voor oud-profvoetballer John de Wolf is 2020 een bijzonder jaar. Hij hoopt 58 te worden, de leeftijd waarop zijn vader overleed. 'Dat is natuurlijk wel een dingetje', zegt hij in gesprek met Kefah Allush. Toen zijn vader overleed, was John net te laat om afscheid te kunnen nemen. 'Daar heb ik heel lang problemen mee gehad. Ik snapte niet waarom hij niet op mij gewacht had. Maar de laatste jaren heb ik er meer vrede mee gekregen.' Het gemis is nog altijd groot, maar wel minder dan in de eerste jaren na zijn overlijden. 'Ik kon het toen geen plek geven. Daarom ben ik ook gestopt met voetballen. Maar ook nu nog word ik emotioneel als ik aan mijn vader denk. Het was een fantastische, liefdevolle pa.' Recent heeft John zijn moeder naar een verpleeghuis moeten brengen, omdat ze dement wordt. Over haar naderende dood wil hij liever nog niet nadenken. 'Het lijkt me verschrikkelijk, als je allebei je ouders kwijt bent. Daarom geniet ik er nu nog van, dat ze er nog is.'



De kist
De Kist: Tineke de Nooij

Vrolijkheid en optimisme kleuren haar karakter, zegt ze zelf. Maar Tineke de Nooij (78) belandde in een diep dal na de dood van haar man Peter in 2018. 'Tot mijn verbazing ging het een hele tijd slecht met me', vertelt Tineke. 'Mijn man heeft zoveel jaar in het verpleeghuis gezeten, het was een lijdensweg. Ik dacht dus dat het een opluchting zou zijn. Maar na zijn dood had ik geen zin meer om mijn bed uit te gaan. Ik had nergens zin meer in en dacht: laat maar zitten.' Langzaam krabbelde ze weer op, beschrijft ze. 'Ik ben wel oud en krakkemikkig, maar ik heb fantastisch leuk werk, te gekke kinderen en heel fijne vrienden. Er komt een moment dat je dat ineens weer ziet.' Ze breekt een lans voor zelfbeschikking waar het gaat om de dood, al beseft ze tegelijkertijd hoe lastig dit is. 'Tot in den treure leg ik mijn kinderen uit wat ik wil. Maar stel dat ik gevonden word met een hersenbloeding en niet meer weet wie ik ben. Denk je dat mijn kinderen dan zeggen: Laat maar zitten?' Tineke de Nooij was de eerste vrouwelijke dj van Nederland en presenteerde verschillende succesvolle radio- en tv-programma's. Gedurende haar carrière won ze diverse belangrijke vakprijzen.



De kist
De Kist: Diederik Jekel

Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar twee dagen later pas weer uit te komen. 'Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen', vertelt hij aan Kefah Allush. Dat besef dringt opnieuw tot Diederik door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. 'Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.' Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. 'Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.' Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. 'Want ik ga er toch niet bij zijn.'



De kist
De Kist: Liz Snoijink

Als actrice moest Liz Snoijink regelmatig sterven op het toneel of op de filmset. In het echte leven stierf haar vader in haar armen en eindigde haar moeder diep dement. Met Kefah Allush praat ze onder andere over het pijnlijke stervensproces van haar beide ouders. Over haar vader, die ook in de laatste fase nog aan het leven hing en voor wie de grenzen van euthanasie steeds verder opschoven. En over haar moeder, die ze zag lijden. 'Ze was zichzelf totaal kwijt. Ik vond het verschrikkelijk om haar zo te zien. Ik was er heel boos over.' Ze mist haar ouders nog iedere dag, vertelt ze. 'Je wilt dingen met hen delen. Ik voel mijn ouders in mij.' Over haar eigen eindigheid denkt Liz Snoijink ook regelmatig na. 'Ik ben 64, over the hill', zegt ze daarover. 'Ik voel het hek. Tijd wordt kostbaar, maar ik hoop dat het nog lang duurt.'



De kist
De Kist: Barrie Stevens

Veel met de dood is danser, choreograaf en acteur Barrie Stevens (75) momenteel niet bezig. Maar toen hij enkele jaren terug de diagnose prostaatkanker kreeg, was dat wel anders. 'Toen dacht ik: als dit het bestaan is, mag het voor mij afgelopen zijn. Alles was zo somber, zo zwart. Mijn moeder was overleden, mijn vader was heel erg ziek en moest naar een verpleeghuis. Ik vond het heel pittig om het allemaal een plek te geven.' Die periode heeft hem realistisch gemaakt, vertelt Barrie aan presentator Kefah Allush: 'Vroeger wilde ik beroemd worden en in een sprookje leven. Maar nu werd ik met mezelf geconfronteerd en voelde ik de eenzaamheid.' Hij praat over het overlijden van zijn beide ouders en de dood van acteur Leen Jongewaard, die hij de liefde van zijn leven noemt. 'De vader en de moeder die ik thuis soms niet had. Dat was hij.' Daarnaast spreekt hij openhartig over de hunkering die hij voelt om gezien en geliefd te worden, wat deels lukt via zijn werk op het podium. 'Ik denk dat ik daar enorm naar verlang. Dat is de kern van alles in mijn leven. Maar een zekere mate van eenzaamheid is altijd bij mij.'



De kist
De Kist: John de Wolf

Voor oud-profvoetballer John de Wolf is 2020 een bijzonder jaar. Hij hoopt 58 te worden, de leeftijd waarop zijn vader overleed. 'Dat is natuurlijk wel een dingetje', zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush. Toen zijn vader overleed, was John net te laat om afscheid te kunnen nemen. 'Daar heb ik heel lang problemen mee gehad. Ik snapte niet waarom hij niet op mij gewacht had. Maar de laatste jaren heb ik er meer vrede mee gekregen.' Het gemis is nog altijd groot, maar wel minder dan in de eerste jaren na zijn overlijden. 'Ik kon het toen geen plek geven. Daarom ben ik ook gestopt met voetballen. Maar ook nu nog word ik emotioneel als ik aan mijn vader denk. Het was een fantastische, liefdevolle pa.' Recent heeft John zijn moeder naar een verpleeghuis moeten brengen, omdat ze dement wordt. Over haar naderende dood wil hij liever nog niet nadenken. 'Het lijkt me verschrikkelijk, als je allebei je ouders kwijt bent. Daarom geniet ik er nu nog van, dat ze er nog is.'



De kist
De Kist: Bert Visscher

Nadenken over de dood doet cabaretier Bert Visscher liever niet te veel. 'Laat de dood de tering krijgen', zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush. Toch kan hij er soms niet omheen, bijvoorbeeld als zijn moeder overlijdt. 'Ik heb toen flink liggen janken. Ik vond het verschrikkelijk en zo oneerlijk. Ze was nog maar 68 jaar, veel te jong.' Zijn vader overlijdt zes jaar later. Bert is op dat moment in Italië en kan niet op tijd terug zijn. Dat zit Bert nog altijd dwars. 'Ik had hem nog een keer in de ogen willen kijken, zijn hand willen vasthouden.' Die nacht gebeurt er iets wonderlijks: in zijn slaap slaakt hij een oerkreet van verdriet. 'Ik had nog dagenlang last van mijn keel.' Vorig jaar werd de komiek met zijn eigen kwetsbaarheid geconfronteerd. Hij kreeg last van paniekaanvallen. Medicijnen, gesprekken met een psycholoog en een minder volle agenda hielpen hem er weer bovenop. 'Ik besef nu terdege dat ik breekbaar kan zijn.' Als hij dan toch moet nadenken over hoe hij het liefste dood zou willen gaan, is er wel een favoriet scenario. 'Op Schiermonnikoog, zittend op een bankje, uitkijkend over zee, met een glaasje Merlot in de hand.'



De kist
De Kist: Tineke de Nooij

Vrolijkheid en optimisme kleuren haar karakter, zegt ze zelf, maar Tineke de Nooij (78) belandde na de dood van haar man Peter in 2018 in een diep dal. 'Tot mijn verbazing ging het een hele tijd slecht met me', vertelt Tineke. 'Mijn man heeft zoveel jaar in het verpleeghuis gezeten, het was een lijdensweg. Ik dacht dus dat het een opluchting zou zijn, maar na zijn dood had ik geen zin meer om mijn bed uit te gaan. Ik had nergens zin meer in en dacht: laat maar zitten.' Langzaam krabbelde ze weer op, beschrijft ze. 'Ik ben wel oud en krakkemikkig, maar ik heb fantastisch leuk werk, te gekke kinderen en heel fijne vrienden. Er komt een moment dat je dat ineens weer ziet.' Ze breekt een lans voor zelfbeschikking waar het gaat om de dood, al beseft ze tegelijkertijd hoe lastig dit is. 'Tot in den treure leg ik mijn kinderen uit wat ik wil. Maar stel dat ik gevonden word met een hersenbloeding en niet meer weet wie ik ben. Denk je dat mijn kinderen dan zeggen: 'Laat maar zitten?' Tineke de Nooij was de eerste vrouwelijke dj van Nederland en presenteerde verschillende succesvolle radio- en tv-programma's. Gedurende haar carrière won ze diverse belangrijke vakprijzen.



De kist
De Kist: Gers Pardoel

'Je staat hier 47 jaar te vroeg met die kist', reageert rapper Gers Pardoel als Kefah Allush met zijn bekende gele Fiat en kist komt aanrijden. 'Ik denk namelijk dat ik 85 word.' Pardoel, die in 2011 doorbrak met zijn hit 'Ik neem je mee', was nog maar zeventien toen hij zijn moeder aan kanker verloor. 'Mijn moeder was negen maanden ziek en helemaal afgetakeld. Hoe erg je je moeder daarna ook mist, ze was wel bevrijd', vertelt hij hierover. Het zorgde er ook voor dat hij niet langer bang was voor de dood. 'Ik vond de dood altijd heel beangstigend. Toen ik haar zag overlijden, zag ik de totale rust. Het was gewoon heel vredig. En ik dacht: als ik doodga, kom ik weer bij haar terecht. Dus dat is goed.' Zijn verdriet schreef hij van zich af in zijn liedjes. Daarbij ging het ook over de relatie met zijn vader, die stevig onder druk kwam te staan. 'Ik was echt heel boos en ik schold zonder remmen. Maar mijn vader was ook aan het rouwen. Hij miste mijn moeder ook en hij probeerde er het beste van te maken. Via het nummer 'Dankbaarheid' bood ik mijn excuus aan.'



De kist
De Kist: Diederik Jekel

Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar pas twee dagen later weer uit te komen. 'Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen', vertelt hij aan Kefah Allush. Dat besef dringt opnieuw tot Diederik Jekel door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. 'Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.' Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. 'Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.' Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. 'Want ik ga er toch niet bij zijn.'



De kist
De Kist: Berdien Stenberg

'Dit is het begin van het einde. Ik ga dood, binnen afzienbare tijd.' Dat is het eerste wat fluitiste Berdien Stenberg dacht toen ze tien jaar geleden de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. De muzikante, die wereldberoemd werd met het nummer Rondo Russo, vertelde niemand dat ze ziek was, op een handjevol naasten na. 'Op die manier kon ik gewoon mijn dingen blijven doen. Als je de ziekte met iedereen deelt, wil iedereen zijn medeleven tonen. Dat maakt dat je je de hele dag patiënt voelt.' Toen na een jaar alle behandelingen achter de rug waren, werd ze bang. 'Wat nou als het terugkomt? Ik werd een hypochonder. Bij ieder hoestje dacht ik: oh, nou zit het in mijn longen. Die angst vrat aan mij.' Schrijven hielp haar om met de angst te leren omgaan. Dat resulteerde in het boek 'Hallo allemaal, mijn moeder die is kaal', over het jaar waarin ze borstkanker had. Een van de belangrijkste lessen die ze heeft geleerd van haar ziekte, is 'dat je als een gek moet leven'. 'Mens, leef! Vandaag is vandaag, nu duurt maar even, en morgen is nog maar de vraag.'



De kist
De Kist: Freek de Jonge

Het verlies van kinderen loopt als een rode draad door het leven van cabaretier Freek de Jonge. Zijn ouders verloren een tweeling, kort na de geboorte. Freeks zoon Jork overleed plotseling toen hij drie maanden oud was. En op 7-jarige leeftijd stierf zijn kleindochter Maggie, als gevolg van een aangeboren hartkwaal. 'Dat was heel, heel ingrijpend', vertelt Freek de Jonge aan Kefah Allush. Op een of andere manier greep haar dood hem meer aan die van zijn eigen zoon. 'Ze was mijn eerste kleinkind, zeer open en levendig. Een engeltje dat even naar de aarde was gestuurd om liefde en geluk te brengen.' Zijn verdriet zette hij om in een prachtig liedje. 'Naar wie gaat mijn verdriet? Met wie kan ik erover praten? Wie wil mijn zorgen kennen, en wie niet?', draagt Freek de Jonge voor. Met zijn eigen dood zou de cabaretier wel vrede hebben. Hij heeft een 'schitterend' leven gehad, waar hij 'dik tevreden' mee is. Maar klaar met het leven? Dat is hij op zijn 75e nog lang niet. 'Ik denk niet dat ik het definitieve woord gesproken heb als ik mijn ogen sluit. Ik blijf natuurlijk ergens midden in een zin steken. En dat was het dan.'



De kist
De Kist: Liz Snoijink

Als actrice moest Liz Snoijink regelmatig sterven op het toneel of op de filmset. In het echte leven stierf haar vader in haar armen en eindigde haar moeder diep dement. Met Kefah Allush praat ze onder andere over het pijnlijke sterfproces van haar beide ouders. Over haar vader, die ook in de laatste fase nog aan het leven hing en voor wie de grenzen van euthanasie steeds verder opschoven. En over haar moeder, die ze zag lijden. 'Ze was zichzelf totaal kwijt. Ik vond het verschrikkelijk om haar zo te zien. Ik was er heel boos over.' Ze mist haar ouders nog iedere dag, vertelt ze. 'Je wilt dingen met hen delen. Ik voel mijn ouders in mij.' Over haar eigen eindigheid denkt Liz Snoijink ook regelmatig na. 'Ik ben 64, over the hill', zegt ze daarover. 'Ik voel het hek. Tijd wordt kostbaar, maar ik hoop dat het nog lang duurt.'



De kist
De Kist: Bob Fosko

Slokdarmkanker, met uitzaaiingen naar onder meer de lever. Niet meer te genezen. Die diagnose kreeg Bob Fosko, zanger van de Raggende Manne, in januari 2019 voor zijn kiezen. Bang voor de dood is hij niet, vertelt hij in De Kist aan Kefah Allush. 'Ik heb geen moeite om het te accepteren. Het is confronterend, maar ik heb er geen verdriet van.' Heel oud worden was niet iets wat hij altijd al wilde, geeft Fosko aan. En hij heeft zoveel mooie momenten in het leven meegemaakt dat hij zich vooral dankbaar voelt. 'Ik word ondergedompeld in liefde. We doen leuke dingen samen. Mijn vrouw en kinderen geeft het troost dat ik er niet te zwaar aan til.' De zanger en acteur vertelt ook over de periode dat zijn vrouw Vera te horen kreeg dat ze kanker had, enkele jaren geleden. Zij kwam de ziekte te boven. Bob Fosko: 'Alleen verder moeten, was toen mijn grootste angst. Zij is mijn anker. We hebben nu intense momenten met elkaar. Maar we praten nog niet heel diep over dat zij straks alleen door moet.' Omarm je lot, hoe moeilijk dat soms ook is, wil hij anderen meegeven. 'Ik denk dat ik straks voortbesta in wat ik heb gezegd en gezongen. Na de dood houdt het op, denk ik. Maar ik heb daar geen verdrietige gevoelens bij. Ik heb een mooi leven gehad.'



De kist
De Kist: Peter van Uhm

Eén dag was Peter van Uhm Commandant der Strijdkrachten toen zijn zoon Dennis tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Inmiddels is dit meer dan tien jaar geleden. Van Uhm vertelt hoe de rouw zich ontwikkelde bij hem en zijn gezin. Elkaar de ruimte geven om met het verlies om te gaan, zonder elkaar los te laten: die gedachte stond steeds centraal. Dennis is nog altijd zeer aanwezig in hun leven. In de periode na de dood van zijn zoon ontving Van Uhm tassen vol kaarten en brieven om hem en zijn gezin een hart onder de riem te steken, maar hij heeft nog steeds niet de moed gehad ze te lezen.



De kist
De Kist: Peter van Uhm

Een dag was Peter van Uhm Commandant der Strijdkrachten toen zijn zoon Dennis tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Inmiddels is dit meer dan tien jaar geleden. Van Uhm vertelt hoe de rouw zich ontwikkelde bij hem en zijn gezin. Elkaar de ruimte geven om met het verlies om te gaan, zonder elkaar los te laten: die gedachte stond steeds centraal. Dennis is nog altijd zeer aanwezig in hun leven. In de periode na de dood van zijn zoon ontving Van Uhm tassen vol kaarten en brieven om hem en zijn gezin een hart onder de riem te steken, maar hij heeft nog steeds niet de moed gehad ze te lezen.



De kist
De Kist: Peter Faber

'Ik hou van je.' Dat is de belangrijkste boodschap van acteur Peter Faber aan jongeren in de gevangenis. Het zijn woorden die hij zelf als kind nooit heeft gehoord, vertelt hij aan Kefah Allush. Peter Faber groeide op in Amsterdam-Noord, in een gezin waarin geweld volop aanwezig was. Van een aai over zijn bol of andere vormen van liefde kan hij zich weinig meer herinneren. Rond het overlijden van zijn ouders ervaart Faber dan ook weinig verdriet. Pas de laatste tijd kan hij meer begrip opbrengen voor de keuzes die zij hebben gemaakt. Over de zin van het leven is hij duidelijk: 'Die moet je er zelf aan geven. Het leven is hard, gemeen en onvoorspelbaar. Maar het is het mooiste dat er is'.



De kist
De Kist: Corry Konings

Corry Konings zit nu vijftig jaar in het vak en nog steeds staat ze veelvuldig op het podium. Corry Konings had een veelbewogen jeugd. Ze kon niet bij haar ouders wonen, groeide op bij haar oom en tante en moest op zestienjarige leeftijd een abortus ondergaan. Later herstelde Corry het contact met haar beide ouders. Over de laatste weken in het leven van haar moeder vertelt ze: 'Ik wilde zoveel mogelijk bij haar zijn. Mijn moeder had van die witte memoblaadjes die ik vond, briefjes aan Onze Lieve Heer: Zou je me willen helpen? Die heb ik allemaal bewaard.' Haar recente deelname aan Expeditie Robinson gaf een nieuwe impuls aan haar carrière. 'In één keer ben je weer populair, ook bij jonge kinderen. Wat is dat mooi om nog mee te mogen maken.'



De kist
De Kist: Klaas van der Eerden

Niets is zo erg als een kind verliezen. Met dat besef leeft komiek en presentator Klaas van der Eerden al zijn hele leven, vertelt hij aan Kefah Allush. Klaas wordt geboren nadat een oudere broer verdrinkt in de sloot voor het ouderlijk huis. Het is een ervaring die zijn hele leven kleurt. 'Ik vergelijk alle pijn die ik in het leven ben tegengekomen met de pijn die mijn ouders hebben gehad. Als ik iets naars meemaak, denk ik altijd: Dit is niet zo erg als een kind verliezen.' Deze gedachte heeft hij ook als zijn vrouw haar borsten en eierstokken preventief moet laten verwijderen. Het leidt tot verwijdering en zelfs tot een huwelijkscrisis. 'Wij dachten dat we het meest ideale stel waren van de hele wereld. Totdat dit gebeurde. Zij ging totaal anders met het verdriet over de situatie om dan ik.' Een jaar zijn Klaas en zijn vrouw uit elkaar. 'Uiteindelijk hebben we elkaar weer gevonden en heeft de situatie ons zelfs dichter bij elkaar gebracht.'



De kist
De Kist: Jan des Bouvrie

'Ik kijk af en toe eens om en denk dan: Wat een prachtig leven heb ik gehad! Ik hoop dat alles wat nog komt, net zo mooi is.' Aldus de meest bekende interieurontwerper van Nederland, Jan des Bouvrie (77), vermaard om zijn witte, strakke interieurs. Nog altijd is hij verknocht aan zijn werk. Dat is ook hoe hij straks herinnerd wil worden: de man die Nederland anders heeft leren wonen. 'Dat vind ik ook echt. Als je ziet hoe verschrikkelijk en somber het vroeger was.' Bang voor de dood is hij niet. Ook niet na de constatering van prostaatkanker enkele jaren terug: 'Ik ben er vooral mee bezig dat ik daar niet aan overlijd. Bij ellende in het leven heeft positiviteit me altijd gered.' Een ding weet hij al wel: hij hoeft later niet zo nodig in een witte kist. 'Dat vind ik zo gemakkelijk. Tuurlijk ligt Jan in een witte kist! Ach, ik denk er nog niet over. Als ik maar niet in jullie kist hoef.'



De kist
De Kist: Carly Wijs

Er is een rol die actrice Carly Wijs tot nu toe steeds heeft geweigerd. 'Ik wil niet de moeder van het dode kind spelen', vertelt ze aan presentator Kefah Allush. 'Dat is puur bijgeloof.' Vooral de dood van haar tien jaar oudere broer heeft diepe indruk gemaakt op Carly. Hij was 55 toen hij kanker kreeg en overleed drie jaar later. Met name zijn laatste levensfase is haar bijgebleven. 'Zijn dood was een opluchting, want het was een lange weg. Maar hij wilde het zo.' Het heeft haar ook iets geleerd over de regie in de laatste levensfase. Haar broer wilde geen euthanasie of palliatieve sedatie om zijn leed te verzachten. 'Volstrekt duidelijk moet zijn dat degene die het ondergaat de regie moet hebben. Je hebt het recht om gillend en schreeuwend naar het einde te gaan. Ook al is dat niet fijn voor de mensen eromheen die ernaar moeten kijken.' Heeft het overlijden van haar broer haar iets geleerd over haar eigen dood? 'Nee, je weet het niet tot het moment dat het zover is. Het is net als met bevallen. Vooraf heb je er ideeën over, maar als je eenmaal aan het bevallen bent, heb je weinig gedachten meer, hoor.'



De kist
De Kist: Dave von Raven

'Ik raakte in shock, dacht: nú ga ik. Ik dacht echt dat ik doodging', aldus Dave von Raven, ras-Rotterdammer en zanger van The Kik, over de schrik van zijn leven. Hij is aan het werk in zijn geluidsstudio als een deel van zijn lichaam het plotseling opgeeft. Een oorzaak wordt niet gevonden, maar deze ervaring vormt wel een wake-upcall voor hem. Hij laat de stadse drukte van Rotterdam achter zich en verhuist naar een klein dorp op Goeree-Overflakkee. Verder gaat de sterke drank in de ban en besluit Dave gezonder te gaan leven. Met de dood komt hij voor het eerst echt in aanraking als protestzanger Armand doodgaat, met wie hij net een periode intensief heeft samengewerkt. Of er leven is na de dood, weet Dave niet voor zichzelf. 'Maar ik sluit het niet uit. En dat vind ik een heel geruststellende gedachte.'



De kist
De Kist: Peter van Uhm

Een dag was Peter van Uhm Commandant der Strijdkrachten toen zijn zoon Dennis tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Inmiddels is dit meer dan tien jaar geleden. Van Uhm vertelt hoe de rouw zich bij hem en zijn gezin ontwikkelde. Elkaar de ruimte geven om met het verlies om te gaan, zonder elkaar los te laten, die gedachte stond steeds centraal. Dennis is nog altijd zeer aanwezig in hun leven. In de periode na de dood van zijn zoon ontving Van Uhm tassen vol kaarten en brieven om hem en zijn gezin een hart onder de riem te steken, maar hij heeft nog steeds niet de moed gehad ze te lezen.